ORTOPEDIA

Skupiamy się na zapewnieniu naszym pacjentom kompleksowej diagnostyki oraz terapii nieoperacyjnej narządu ruchu. Leczymy schorzenia będące wadami wrodzonymi, dysfunkcje pourazowe, następstwa stanów zapalnych, zakażeń i nowotworów. Nasz personel spełnia najwyższe standardy profesjonalizmu i kompetencji w oparciu o wieloletnią praktykę zawodową.

Więzadło krzyżowe przednie należy do najważniejszych więzadeł stawu kolanowego, którego zadaniem jest utrzymywanie wielokierunkowej stabilności kolana. Jego uszkodzenie jest jedną z najczęściej spotykanych konsekwencji urazów skrętnych stawu kolanowego. Dysfunkcja tego więzadła prowadzi do niestabilności stawu, co w dłuższej perspektywie skutkuje dalszym uszkodzeniem struktur stawowych i szybszym „zużywaniem się” stawu kolanowego. Metodą leczenia z wyboru jest zabieg rekonstrukcji więzadła. W niektórych uszkodzeniach możliwe jest przyszycie kikuta więzadła i wzmocnienie go specjalną taśmą (Internal Bracing).

Rekomendacje do zabiegu operacyjnego – kiedy wykonać operację:

  • niezwłocznie – do 10 dni od urazu zalecane zawodowym sportowcom dla których istotny jest szybki powrót do sprawności.
  • po kilku tygodniach od urazu dla zdecydowanej większości osób, które doznawały zerwania więzadła krzyżowego przedniego z rehabilitacją w okresie między urazem a zabiegiem operacyjnym.

Przebieg procesu leczenia:

  1. Zabieg operacyjny – hospitalizacja w przeważającej części przypadków trwa dwie doby.
  2. Rehabilitacja pod okiem fizjoterapeuty już od pierwszego dnia po zabiegu.
  3. Chodzenie o kulach 3-6 tygodni.
  4. Kontrola lekarska z usunięciem szwów w 10-14 dniu po zabiegu.
  5. Powrót do sprawności, w tym uprawiania sportu, po około 6 miesiącach.

Artroskopia jest małoinwazyjną metodą diagnostyki i leczenia schorzeń stawu kolanowego. Polega na wprowadzeniu do stawu przez nacięcia o wielkości około 1 cm małej kamery w celu kontroli stanu elementów stawu oraz narzędzia artroskopowego celem naprawy uszkodzeń wewnątrzstawowych. Ilość nacięć jest zależna od celu zabiegu operacyjnego i patologii w obrębie stawu. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu a jego rodzaj zależy od decyzji anestezjologa. Po zabiegu pacjent zazwyczaj nie wymaga dalszej hospitalizacji i po kilku godzinach może być wypisany do domu.

Przykładowe zastosowanie technik artroskopowych w schorzeniach stawu kolanowego:

  • Zabieg diagnostyczny – postawienie ostatecznego rozpoznania.
  • Naprawa uszkodzeń łąkotek.
  • Usuwanie obecnych w stawie ciał obcych.
  • Rekonstrukcja więzadeł krzyżowych.
  • Biopsja lub usunięcie błony maziowej.
  • Leczenie schorzeń chrząstki stawowej.

Artroskopia jest małoinwazyjną metodą diagnostyki i leczenia schorzeń barku. Polega na wprowadzeniu do stawu przez nacięcia o wielkości około 1 cm małej kamery w celu kontroli stanu elementów stawu oraz narzędzia artroskopowego celem naprawy uszkodzeń wewnątrzstawowych. Ilość nacięć jest zależna od celu zabiegu operacyjnego i patologii w obrębie stawu. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu a jego rodzaj zależy od decyzji anestezjologa. Po zabiegu pacjent zazwyczaj nie wymaga dalszej hospitalizacji i po kilku godzinach może być wypisany do domu.

 

Przykładowe zastosowanie technik artroskopowych w schorzeniach barku:

  • Zabieg diagnostyczny – postawienie ostatecznego rozpoznania.
  • Odbarczenie przestrzeni podbarkowej.
  • Zabiegi naprawcze uszkodzeń stożka rotatorów.
  • Naprawa uszkodzeń obrąbka stawowego.
  • Usuwanie obcych w stawie ciał wolnych.
  • Zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego.

Artroskopia jest małoinwazyjną metodą diagnostyki i leczenia schorzeń stawu skokowego. Polega na wprowadzeniu do stawu przez nacięcia o wielkości około 1 cm małej kamery w celu kontroli stanu elementów stawu oraz narzędzia artroskopowego celem naprawy uszkodzeń wewnątrzstawowych. Ilość nacięć jest zależna od celu zabiegu operacyjnego i patologii w obrębie stawu. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu a jego rodzaj zależy od decyzji anestezjologa. Po zabiegu pacjent zazwyczaj nie wymaga dalszej hospitalizacji i po kilku godzinach może być wypisany do domu.

Przykładowe zastosowanie technik artroskopowych w schorzeniach stawu skokowego:

  • Zabieg diagnostyczny – postawienie ostatecznego rozpoznania.
  • Konflikty w obrębie stawu skokowego.
  • Złamania w obrębie stawu skokowego.
  • Artrodeza stawu skokowego.

Paluch koślawy jest schorzeniem, w którym dochodzi do dysfunkcji mięśni i więzadeł w obrębie stopy, czego wynikiem jest charakterystyczna deformacja I palca. Oprócz defektu kosmetycznego choroba powoduje dolegliwości bólowe ograniczające wydolności chodu i utrudniające codzienne funkcjonowanie. Wdrażane postępowanie lecznicze zależy od wielu czynników, w tym od stopnia deformacji, wieku pacjenta i dolegliwości współistniejących. Gdy leczenie zachowawcze nie odnosi pożądanego skutku i dochodzi do nasilenia dolegliwości i dalszej progresji deformacji  proponujemy operacyjną korekcję palucha koślawego. Dobór techniki zabiegu jest ściśle związany ze stanem pacjenta i jego potrzebami w zakresie aktywności fizycznej.

Zespół kanału nadgarstka jest schorzeniem spowodowanym zmniejszeniem światła kanału nadgarstka, co skutkuje uciskiem na nerw pośrodkowy, przebiegający w kanale. Dokładna przyczyna choroby nie jest znana, wiadome natomiast są czynniki predysponujące, takie jak: płeć żeńska, ciąża,  choroby metaboliczne (np.: cukrzyca, choroby tarczycy) choroby reumatyczne oraz pewne zawody w których nadgarstek wykonuje powtarzalne czynności (np.: praca w fabryce, przy komputerze, gra na instrumencie). Objawia się początkowo drętwieniem i bólem palców dłoni (kciuk, palec wskazujący, środkowy i część serdecznego) nasilającym się w nocy, co może wybudzać ze snu. W stanie zaawansowanym dolegliwości bólowe ulegają nasileniu, dochodzi do zaników mięśniowych co utrudnia wykonywanie codziennych czynności. Leczenie nieoperacyjne kojarzy odpowiednią rehabilitację i fizjoterapię. Leczenie operacyjne przeprowadza się metodą otwartą w wariantach mini-open i klasycznie.

Zapalenie bocznego nadkłykcia kości ramiennej, zwane potocznie „łokciem tenisisty” nie dotyka jedynie sportowców zawodowo uprawiających tenis. Ból z boku stawu łokciowego, w trakcie ruchów nadgarstka, a w skrajnym przypadku unieruchomienie stawu może dotknąć każdego, kto nadwyręży łokieć w trakcie pracy, noszenia ciężarów czy intensywnego treningu. Leczenie obejmuje odciążenie łokcia skojarzone z odpowiednio dobraną fizjoterapią i rehabilitacją, a także leczenie farmakologiczne. W przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego stosuje się leczenie operacyjne.

Treść Akordiona